Antyconfiteor, czyli wyjście z kruchty.

 Croagh Patrick to święta góra Irlandii. Niegdyś miejsce kultów przedchrześcijańskich, po przybyciu na Zieloną Wyspę niejakiego Magonusa Sucatusa Patriciusa znanego lepiej jako św. Patryk, przekształcone w miejsce kultu neopogańskiego, którego główną postacią był ów rzekomy święty. Trzeba przyznać, że pierdologia stosowana przybrała w kulcie owym rozmiary ciężkie do wyobrażenia. Jako zajawkę zdradzę, że Patryk, by udowodnić wyższość nowej religii nad religią starą wlazł na szczyt i walczył tam z demonami (tu osoby po operacji jamy brzusznej powinny odpuścić czytanie, gdyż grożą im skurcze ze śmiechu) za pomocą dzwonu. Tzn. rzucał jakimś wielkim dzwonem w demony strącając je w przepaść, skąd anioły przynosiły mu dzwon z powrotem. I tak w koło Macieju, aż do skutku! No trzeba było czymś przebić dotychczasowe wierzenia, lud z tamtych okolic był przekonany ponad wszelką wątpliwość, że czcić należy jakiś wielki, szczerozłoty obiekt spoczywający gdzieś w środku góry. Nie było to takie gł...

 Nie jest tajemnicą, że jest to blog antyklerykalny. Zwyczajowo drę tu łacha z kościelnej logiki i moralności. Dzisiaj jednak ten jeden jedyny raz zmienię formułę i pozwolę publikować tu linki do artykułów reklamujących Kościół. Wyłącznie linki o bardzo konkretnej tematyce. Południową Polskę nawiedziła katastrofalna powódź. Do pomocy ruszyła straż pożarna, wojsko, ratownicy, miejscowa ludność. Ba, nawet premier ściągnął na miejsce powodzi pół rządu, by skrócić łańcuch decyzyjny do minimum. Wyobrażam sobie, że każdy człowiek mający Polskę w sercu ruszył z pomocą. Liczę zatem, że każdy oburzony moimi krytycznymi notkami miłośnik Kościoła, będzie mi podsyłał linki do artykułów opisujących pracę przy umacnianiu wałów następujących grup społecznych: - biskupów, proboszczów, księży i kleryków oraz zakonników, - wszelkiej maści "rycerzy", czy to Chrystusa, czy Maryi, czy Jana Pawła II, jak również krzyżowców z męskich krucjat różańcowych, ONR, Młodzieży Wszechpolskiej, Kamratów, ...

 Dobiega końca okres tzw. "wizyt duszpasterskich" (ach, ten sarkastyczny dowcip kleru). Nie będę Ci na ten temat suszył głowy, bo pewnie wiesz o tym więcej ode mnie (od 19-go roku życia nie miałem przyjemności, ani nieprzyjemności z żadnym księdzem, ewentualne spotkania kończyły się moim stanowczym "nie, dziękuję!"), a od wejścia Polski do UE mieszkam poza Ojczyzną, chwaląc sobie wybór bardziej cywilizowanych regionów Europy. Chciałbym się jednak z Tobą podzielić swoimi przemyśleniami dotyczącymi komentarzy do "kolędy", jakie widywałem w sieci. Rzuciło Ci się prawdopodobnie w oczy, że w tym roku oprócz tradycyjnego już narzekania wiernych na "książęce" wymagania, pojawiło się wyjątkowo wiele narzekań duchownych. I to nie, że "mało, za mało, stanowczo za mało", ale w kwestii bezpieczeństwa. Coraz częściej, jeśli wierzyć tym relacjom, dochodzi do aktów agresji wobec wędrujących po kolędzie księży (głównie słownej, ale zdarza się i fizyczn...